میتوانی تو به لبخندی این فاصله را بر داری

 به کجا چنین شتابان؟

                گون از نسیم پرسید.

دل من گرفته زینجا

              هوس سفر نداری

زغبار این بیابان؟

- همه آرزویم اما

             چه کنم که بسته پایم......-

به کجا چنین شتابان؟

به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم.

-سفرت به خیر! اما تو و دوستی خدا را

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

به شکوفه ها به باران

برسان سلام ما را

دکتر شفیعی کدکنی